Trekken in Schotland

Schotland is het mooiste trekgebied dicht bij huis. Een vlucht van anderhalf uur en je staat in een landschap van heide, lochs en kale toppen, zonder hekken en met nauwelijks mensen. Maar het is geen wandeling in het park. Het weer is grillig, de paden zijn ruw en de afstanden tussen dorpen kunnen groot zijn. Wie goed voorbereid gaat, komt anders terug.

De bekendste meerdaagse routes

Schotland heeft een netwerk van gemarkeerde lange-afstandsroutes, de Great Trails. Dit zijn de routes waar je het meest aan hebt als je voor het eerst gaat trekken.

West Highland Way (154 km)

De klassieker, van Milngavie bij Glasgow naar Fort William aan de voet van Ben Nevis. Langs Loch Lomond, over Rannoch Moor en via de Devil's Staircase naar Kinlochleven. Goed gemarkeerd, met elke avond een dorp. Het noordelijke deel vanaf Tyndrum is het mooiste en het zwaarste. Lees hoe zwaar hij echt is.

Great Glen Way (125 km)

Van Fort William naar Inverness, dwars door de Great Glen en langs Loch Ness. Rustiger dan de West Highland Way en met minder hoogtemeters. Een logische tweede tocht.

Rob Roy Way (circa 127 km)

Van Drymen naar Pitlochry, door de Trossachs en Perthshire. Minder bekend, groener en met veel bos en water.

Skye Trail (circa 128 km)

Geen officiële route en niet gemarkeerd. Over de Trotternish-rug en langs de Cuillin. Spectaculair, maar alleen voor wie kan navigeren en ervaring heeft met slecht weer.

Cape Wrath Trail (ruim 300 km)

De zwaarste trektocht van Groot-Brittannië. Ongemarkeerd, vaak zonder pad, door het meest afgelegen deel van de Hooglanden. Niet je eerste tocht.

Wanneer ga je?

Mei en september zijn de beste maanden: lange dagen, redelijk weer en minder midges. Juli en augustus zijn het drukst en hebben de meeste midges. Eind maart en april zijn stil en ruig: sneeuw op de toppen, lege paden, maar je moet rekenen op regen, wind en kou op dezelfde dag. In de winter is trekken in de Hooglanden alleen iets voor ervaren mensen.

Midges: het onderschatte probleem

Midges zijn piepkleine knutten die vooral bij windstil, vochtig weer in zwermen komen, van ongeveer juni tot september. Ze steken niet gevaarlijk, maar ze kunnen een kampeeravond verpesten. Neem een hoofdnetje en een goed afweermiddel mee, en kies bij het kamperen een plek met wat wind.

Slapen onderweg

Je hebt drie opties. B&B's en hotels in de dorpen, fijn en droog, maar boek op populaire routes ruim op tijd. Hostels en bunkhouses, goedkoper en gezellig. En wildkamperen: in Schotland mag dat op de meeste onbebouwde grond, dankzij de Scottish Outdoor Access Code. Kamp klein, blijf kort en laat niets achter. Let op: in delen van Loch Lomond & The Trossachs heb je tussen 1 maart en 30 september een vergunning nodig. Daarnaast zijn er bothies, gratis onbemande hutjes in afgelegen gebieden.

Wat neem je mee?

• Ingelopen wandelschoenen. Niet nieuw. Blaren zijn de nummer één reden waarom mensen afhaken.
• Echte regenkleding, jas én broek. Niet waterafstotend, waterdicht.
• Laagjes: een thermoshirt, een fleece en een warme laag voor de avond. Geen katoen.
• Een rugzak die past, en niet zwaarder dan nodig. Elke kilo telt na dag twee.
• Kaart of offline navigatie, ook op gemarkeerde routes. In mist zie je de paaltjes niet.
• Midgenet en afweer, van juni tot september.

Zelf gaan of met een groep?

Zelf gaan kan prima, zeker op de West Highland Way. Je regelt je eigen slaapplekken, bagage en vervoer, en je bepaalt zelf je tempo. Wat je mist is het doel vooraf en de groep onderweg. Daar draait De Tocht om: drie maanden trainen in Meppel naar een vaste datum, en dan samen met een kleine groep en twee gidsen het noordelijke deel van de West Highland Way lopen. Geen vakantie, maar een doel waar je niet onderuit kunt.

Veelgestelde vragen

Verder lezen